1890’lar Galata’sında Leyla Nefise, yıllar önce kaybolan Cemil Rauf’un el yazısını taşıyan tuz lekeli bir mektup bulur. Ay ışığı kâğıda düştüğünde mürekkep değişir ve tek bir cümle belirir: “Yarın, onu ilk gördüğün yere git.” Leyla artık geçmişi hatırlamaya değil, geçmişin çağrısına cevap vermeye zorlanır.
